1 Mayıs 2008, Taksim

To:  Kamuoyuna

İstanbul’un “vitrini” Taksim 1 Mayıs’ta bir günlüğüne kapatıldı. Alışveriş yapılamadı, İstiklal’de yürünemedi, oturup bir köşesinden “herkesin” olan cadde izlenemedi. Çünkü bazılarımızın 1 Mayıs’ı Taksim’de kutlama isteği “yasalara uygun” korkunç bir şiddetle engellendi. Bizler, sosyal haklarını, iş güvencesi ve iş yeri güvenliğini isteyen, eşitsizliklere ve adaletsizliklere karşı çıkan ve geçmişin yasını tutmak isteyen birçok farklı kesimden insanlar olarak 1 Mayıs’ta Taksim’de bir araya gelmek istedik. Bazılarımız Taksim’e daha çok yaklaşabildi, bazılarımız daha az. Çoğumuz Şişli’nin ara sokaklarında ordan oraya koşturduk. Birkaç kişi toplanınca ümitlendik, sayımız artar artmaz gaz yedik. Sonra yine ara sokaklara dağıldık. Ama bütün gün çevresinde olmamıza rağmen elimizde karanfillerle Kazancı Yokuşu’na, Taksim Meydanı’na çıkamadık. Bundan otuz bir yıl önce aynı yerde vurulanları, tanklarla ezilenleri anamadık. Söylemek istediklerimizi dile getiremedik. O gün iktidar, “herkese açık” olan Taksim’in 1 Mayıs’ta orda olmak isteyenlere kapalı olduğunu göstermekle kalmadı buna kalkışanların kamusal alanda uygulanabilecek şiddetin belki de en sert haliyle nasıl cezalandırılacağını gösterdi. Evet, “çok şükür” can kaybı olmadı, çünkü o gün Taksim’e çıkılamadı.

Tüm bunları yaşadık çünkü daraltılan, ellerimizden alınan ya da gündeme bile getirilmeyen her türlü hak ve özgürlüklerimizi 1 Mayıs’ta iktidarın bizi sınırlamak istediği alanlardan çıkıp Taksim Meydanı’nda dile getirmek istedik. Bugün bizler için önemli olan, Türkiye’deki 1 Mayıs “kutlamalarının” maliyetinin ne olduğu, “Türkiye’nin imajı”nı nasıl etkilediği ya da başka yerlerde benzer şeylerin yaşanıp yaşanmadığı değil, bizzat bu ülkede hak ve özgürlük mücadelelerinin içinde ya da yanında yer alan beden ve zihinlerde bıraktığı izlerdir. Bu izleri taşıyan bizler için, 1 Mayıs’ta yapmak istediğimiz basitçe bir “Taksim ısrarı” ya da “Taksim fetişizmi” değildi. Taksim’e varabilme mücadelesi, 1 Mayıs’ı bir dizi dayatma ve baskıya karşı özgürce kutlamak hayaliydi. Biz aşağıda imzası olanlar, 2008 1 Mayıs’ında “yaşanan olayların” kaynağı ve faili olan iktidarı ve emniyet güçlerini kınıyor, herkesi olanlar üzerine tartışmaya çağırıyoruz.

Sincerely,

The Undersigned

The 1 Mayıs 2008, Taksim Petition to Kamuoyuna was created by and written by Burak Kose, Ozgul Akinci, Zeynep Kasli (burakkose@gmail.com, zeynepkasli@gmail.com, ozgulakinci@gmail.com).  This petition is hosted here at www.PetitionOnline.com as a public service. There is no endorsement of this petition, express or implied, by Artifice, Inc. or our sponsors. For technical support please use our simple Petition Help form.