Open Letter of Israeli Mental Health Workers Urging for an End to War and Continued Regional Dialogue

Please note that only names consisting of two or three name-words will be accepted as signatures.

To:  Israeli governement

[The English is followed by Arabic and Hebrew versions]

Open Letter of Israeli Mental Health Workers Urging for an End to War and Continued Regional Dialogue:

We, Jews and Palestinians in Israel who work in the fields of mental health, social science, education and therapy want to express our support for all victims of this war – in Lebanon, Palestine, and Israel.

We are concerned about the massive damage done to innocent citizens and about collective punishments perpetrated on civilian populations. We are concerned about the ongoing war and its repercussions for the individual as well as the collective psyche in the region. We urge leaders and populations alike to put an immediate end to the bloodshed and destruction, to join in a discussion and start the dialogue, communication and understanding that will make a peace agreement possible.

The peoples of this region have experienced much trauma and suffering. Each side considers itself the innocent and blameless victim while conceiving of the other side as the absolutely evil aggressor. Educational programs and the media on both sides do everything to entrench this view of things by de-humanizing and demonizing the other and by talking about "them" as though they were mere, senseless objects. This type of discourse propagates and constantly reaffirms a notion of war for the sake of security. But such a discourse blunts our ability to feel for human suffering and in doing so it closes the possibilities for mutual understanding and other processes that might lead to peace.

Psychological scars multiply, grow indelible and irrevocable as the violence continues. In the short term, a large population of adults and children suffers from different degrees of trauma. In the longer term, a post-traumatic culture emerges for which violence is the self-evident way to solve a problem.

Professional experience teaches us that people who have been exposed to ongoing trauma tend to unconsciously reproduce the traumatic conditions. It is common for victims of trauma to have a weak sense of stability and trust in the other, to suffer from chronic anxiety, despair and hopelessness to the extent of depression and suicidal tendencies. Identification with the aggressor may sometimes lead the victim to become violent him or herself – whether it is in their parental capacity, or as a spouse, or simply as just another citizen. What develops is a trans-generational process by which the trauma is passed on, re-experienced and reinstated. The result is a vicious circle of violence and victimization, retribution and destruction.

We are concerned about what is happening to Israeli society: The processes to which it is exposed blunt our responsiveness to human suffering, makes us intolerant and curbs our empathy toward the other. We are concerned about the downward moral slope on which our society seems to be moving, and about its brutalization. We are concerned about the central place brute force has come to gain as a solution to problems – whether they occur in our schools, among young people, on the roads, in the family, or toward the minorities in our midst.

Our working experience has taught us that in order to escape vicious circles, in general, and violent ones in particular, we must intervene, however arbitrarily, and set aside the quarrels about who started, who is right, and who has received the greatest injury. Such intervention makes it possible to start processes of rehabilitation on each side of the conflict. To make this happen, a third party is necessary who comes from outside, beyond the viewpoints of each of the parties, and is thus in the position to negotiate and bridge.

The time has come for us to stop being hostages to our own trauma, our past, our education and our media. The time has come for us to stop regarding ourselves as eternal victims who always have justice on their side. The time has come for us to recognize our own power and take responsibility for the destruction and suffering we are inflicting on our fellow human beings. The time has come to show courage by stopping the cycles of trauma, destruction, humiliation and retribution. The time has come to open circles of compensation and healing – a process which demands compromise and concessions, but it is the only one that stands a chance if we want to look after our loved ones, our own souls, and our moral integrity.

We believe that if Israel aspires to be a civilized state, it can not let itself be carried away by provocations or power-drunk fantasies. We ask Israel's government to put an end to the spiraling bloodshed and instead opt for the path of recognition and of communication with the other. We call for the immediate start of negotiations – without crippling conditions, and with the assistance of any external agent who is prepared to help in this process.


رسالة المختصين بمجال صحة النفس من أجل وقف الحرب ومتابعة الحوار في المنطقة

نحن مهنيون, يهودا وفلسطينيين من إسرائيل نعمل بمجال صحة النفس, العلوم الاجتماعية والتربية والعلاج, نتوجه إليكم لكي تدعموا جميع المتضررين من الحرب- في لبنان, فلسطين وإسرائيل.

إننا قلقون من الحرب المستمرة, من إصابة مواطنين أبرياء ومن العقاب الجماعي لمواطنين مدنيين. نحن قلقون من التأثيرات الخطيرة للحرب على نفسية الفرد والمجتمع بكل المنطقة. ونتوجه بهذا إلى جميع الزعماء والشعوب بطلب عاجل لوقف سفك الدماء والدمار, العودة إلى طاولة المفاوضات وبدء الحوار, المصالحة والتفاهم من أجل اتفاقات سلام.

لقد عانت شعوب هذه المنطقة من صدمات وآلام كثيرة, كل جهة ترى نفسها كضحية ساذجة وبريئة بينما ترى الطرف المقابل كمهاجم مليء بالشر. لدى كلا الطرفين يوجد جهاز تربوي وإعلامي يدعم ويقوي هذه الآراء فتتكون حالة فيها يتم النظر إلى الأخر كأنه شيء غير بشري, وتستعمل لغة تتعامل معه كأنه شيء خال من المشاعر والأحاسيس. هذا الحوار يستغل لتقوية الإيمان بصدق الحرب ويشوش الحساسية أو الاهتمام بالمعاناة البشرية وبذلك فهو يمنع إمكانية التفاهم المتبادل وخطوات كان بإمكانها أن تقود إلى السلام.

كلما استمر العنف اتسعت الجراح النفسية أكثر حتى تثبت في مكانها فتترك ندوبا لا يمكن علاجها. على المدى القريب شعوب كاملة, كبارا, وصغارا تعاني من صدمة بدرجات مختلفة. وإنما على المدى البعيد تتكون حضارة ما بعد الصدمات, حضارة تغرس العنف في أشلائها كوسيلة لحل المشاكل.

من ناحية نفسية, معروف أن الأناس الذين عاشوا صدمة مستمرة يميلون دون وعي ودون أن يشعروا بذلك إلى استرجاع مخاوفها وآلامها. ضحايا الصدمة عادة يعيشون حالة تتزعزع فيها ثقتهم بالآخرين وينتابهم رعب دائم, يأس وفقدان للأمل حتى درجة الاكتئاب والضياع. أحيانا من دافع التضامن مع المهاجم, بإمكان الضحية أن تتحول إلى عنيفة, سواء ما كانت أب أو أم أو تجاه زوجين أو حتى مجرد عابر سبيل. هكذا تحدث عملية نقل بين الأجيال وإحياء للصدمة من جديد. تولد متاهة لا نهاية لها من العنف والضحايا, الانتقام والدمار.

نحن قلقون بشأن التطورات والمراحل التي يمر بها المجتمع الإسرائيلي. هذه التطورات والمراحل تمس بالإحساس بألم الإنسان والبشرية. تؤدي إلى عدم التسامح وغياب الرحمة تجاه الطرف الآخر.
نحن قلقون من التدهور الأخلاقي بمجتمعنا وتحوله إلى قوة وعنف. نحن قلقون من المكان المركزي الذي تحتله القوة كوسيلة لحل المشاكل, سواء كان ذلك بالمدرسة, بين الشباب, بالشوارع, بالعائلة وتجاه أقليات بالمجتمع.

خبرتنا العلاجية تعلمنا بأنه لكي نخرج من متاهة سلبية بشكل عام ومن نزاع عنيف بشكل خاص, يجب أن نقطعه حتى لو كانت النقطة التي سنقطعه بها عشوائية. وأن نضع جانبا اختلافات حول من بدأ, من الصادق ومن أصيب أكثر. قطع كهذا بإمكانه أن يؤدي إلى بدء خطوات إصلاح في كل طرف وبين الطرفين. من أجل ذلك ممكن بل ويجب أن نستعين بطرف ثالث خارجي لينسق وليشكل حلقة وصل, والذي بإمكانه أن ينظر إلى الأمور من الخارج وليس فقط من وجهة نظر كل طرف على حدة.

حان الوقت لكي نتوقف عن كوننا رهائن الصدمة, رهائن ماضينا, رهائن أجهزة تربيتنا وإعلامنا, حان الوقت لأن نتوقف عن رؤية أنفسنا كضحايا الحق دائما معهم. حان الوقت بان نعترف بقوتنا وأن نتحمل مسؤولية الدمار والعذاب الذي نسببه لغيرنا, حان الوقت لنظهر شجاعة بالذات في إنهاء متاهة الصدمات, الألم, الاهانة والانتقام, حان الوقت لفتح أبواب التعويض والإصلاح . عملية تحتوي على تسويات وتنازلات, ولكنها الوحيدة التي بإمكانها أن تحافظ على أعزاءنا, أنفسنا وأخلاقياتنا.

نحن نؤمن بأنه إذا أرادت إسرائيل أن تكون دولة مُصلحة فليس بإمكانها أن تسمح لنفسها بالانجراف إلى الاستفزاز أو أحلام القوة. نحن نتوجه لحكومة إسرائيل بأن توقف سفك الدماء وأن تختار طريق الاعتراف بالغير والتحاور معه. نحن ندعو إلى البدء بالمفاوضات حالا دون شروط مسبقة ومعجزة والى الاستعانة بكل عامل خارجي بإمكانه أن يساعد في هذه المسيرة.


מכתב אנשי בריאות הנפש להפסקת המלחמה ולהמשך הדיאלוג האזורי

אנו, אנשי מקצוע יהודים ופלסטינים מישראל העוסקים בתחומי בריאות הנפש, מדעי החברה, החינוך והטיפול מבקשים להביע את תמיכתנו בכל נפגעי המלחמה – בלבנון, פלסטין וישראל .

אנו מודאגים מהמלחמה המתמשכת, מהפגיעה המאסיבית באזרחים חפים מפשע ומענישה קולקטיבית של אוכלוסיות אזרחיות. אנו מודאגים מההשלכות החמורות של המלחמה על נפש הפרט והחברה באזור כולו. אנו פונים בזאת אל המנהיגים והאוכלוסיות בבקשה לעצור באופן מיידי את שפיכות הדמים וההרס, לשבת אל שולחן הדיונים ולפתוח בדיאלוג, הידברות והבנה לקראת הסכמי שלום.

עמי האזור למודי טראומה וסבל; כל צד רואה את עצמו כקרבן תמים וחף מפשע ואילו את הצד שכנגד הוא רואה כתוקפן שכולו רע. בשני הצדדים מתנהלת מערכת חינוכית ותקשורתית שמחזקת ראייה זו, יוצרת דה-הומניזציה ודמוניזציה של האחר ומשתמשת בשפה המתייחסת אליו כחפץ נטול רגשות. שיח זה משמש לחיזוק הביטחון בצדקת המלחמה, אך הוא מקהה את הרגישות לסבל אנושי ובכך הוא חוסם את האפשרות להבנה הדדית ולתהליכים שהיו יכולים להוביל לשלום.

ככל שהאלימות נמשכת, הצלקות הנפשיות מתרבות, מתקבעות ונעשות בלתי הפיכות. בטווח הקצר, אוכלוסיה שלמה של מבוגרים וילדים סובלת מטראומה במידות שונות. בטווח הארוך, נוצרת תרבות פוסט-טראומטית המפנימה אלימות כדרך לפתרון בעיות.

מבחינה פסיכולוגית ידוע כי אנשים שחוו טראומה מתמשכת נוטים לשחזר באופן לא מודע את מוראותיה. קרבנות טראומה חווים בד"כ ערעור של תחושת היציבות והאמון בזולת, חרדה כרונית, יאוש וחוסר תקווה עד כדי דיכאון ואובדנות. לעתים, מתוך הזדהות עם התקפן, הקרבן עלול להפוך לאלים, בין אם כהורה ובין אם כלפי בני זוג או סתם עוברי אורח. כך מתרחש תהליך של העברה בין דורית והחייאה מחדש של הטראומה. נוצר מעגל קסמים של אלימות וקורבנות, נקמה והרס.

אנו מודאגים מתהליכים העוברים על החברה הישראלית, תהליכים שמביאים להקהיית הרגישות כלפי סבל אנושי, לחוסר סובלנות ולהעדר חמלה כלפי הצד האחר. אנו מודאגים מפני ההידרדרות המוסרית בחברה שלנו ומהיהפכותה לכוחנית ואלימה. אנו מודאגים מהמקום המרכזי אותו תופס הכוח כאמצעי לפתרון בעיות, בין אם בבתי-ספר, בקרב בני נוער, בכבישים, במשפחה וכלפי קבוצות מיעוט בחברה.

ניסיוננו הטיפולי מלמד שעל-מנת לצאת ממעגל קסמים שלילי בכלל ומסכסוך אלים בפרט, יש לקטוע אותו, ולו בנקודה שרירותית כלשהיא, ולשים בצד מחלוקות אודות מי התחיל , מי צודק ומי פגוע יותר. קטיעה כזו עשויה לאפשר את התחלתם של תהליכים מתקנים בתוך כל צד ובין הצדדים. לשם כך ניתן וצריך להיעזר בגורם שלישי חיצוני, מתווך ומגשר, היכול לראות מעבר לנקודת המבט של כל צד בנפרד.
.
הגיע הזמן שנפסיק להיות בני-ערובה של הטראומות שלנו, של עברנו ושל מערכות החינוך והתקשורת שלנו. הגיע הזמן שנפסיק לחוות את עצמנו כקורבן שהצדק תמיד לצידו. הגיע הזמן להכיר בכוחנו ולקחת אחריות על ההרס והסבל שאנו גורמים לזולתנו. הגיע הזמן לגלות אומץ דווקא בעצירת מעגלי הטראומה, הכאב, ההשפלה והנקמה. הגיע הזמן לפתיחת מעגלי פיצוי ותיקון, תהליך שכולל פשרות וויתורים, אך הוא היחיד שיש בו סיכוי לשמור על יקירינו, נפשנו, ומוסריותנו.

אנו מאמינים שאם ישראל רוצה להיות מדינה מתוקנת, היא אינה יכולה להרשות לעצמה להיגרר לפרובוקציות או פנטזיות כוחניות. אנו פונים אל ממשלת ישראל לעצור את מערבולת הדמים ולבחור בדרך של הכרה באחר והידברות עמו. אנו קוראים להתחיל מיד במשא ומתן ללא תנאים מוקדמים מכשילים, ובעזרת כל גורם חיצוני שיציע לסייע בתהליך.

Sincerely,

The Undersigned

The Open Letter of Israeli Mental Health Workers Urging for an End to War and Continued Regional Dialogue Petition to Israeli governement was created by and written by Uri Hadar (uri-h@freud.tau.ac.il).  This petition is hosted here at www.PetitionOnline.com as a public service. There is no endorsement of this petition, express or implied, by Artifice, Inc. or our sponsors. For technical support please use our simple Petition Help form.

Send this to a friend