საქართველოს პრეზიდენტს,
საქართველოს პარლამენტს,
საქართველოს კულტურის, სპორტისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრს,
საქართველოს საზოგადოებას,


ჩვენ ყველანი იმ თაობის წარმომადგენლები ვართ, ვინც უკანასკნელი ოცწლეულის მოვლენებს შეესწრო. ალბათ დამღლელი იქნება იმაზე საუბარი, თუ რაოდენ მძიმე და მუხანათი დღეები გამოვიარეთ ამ 20 წლის განმავლობაში. მიგვაჩნია, რომ საზოგადოება საკმაოდ მომწიფდა იმისათვის, რომ ამ პერიოდში მომხდარ ყველა მოვლენას საბოლოოდ დაარქვას თავისი სახელი. ამ წერილისა და ჩვენი აქციის მთავარი მიზანიც სწორედ აღნიშნული გახლავთ.
ალბათ ორი აზრი არ არსებობს, რომ 1991-93 წლებში გაჩაღებული რევანშისტული ომი, რომელსაც კანონიერად არჩეული ხელისუფლების დამხობა, ქვეყანაში სისხლისღვრა და რეპრესიები მოჰყვა, გახლდათ ჩვენი ქვეყნის უახლეს ისტორიაში ყველაზე დიდი დანაშაული, რომლის შედეგებს დღესაც ვიმკით, ხოლო ამ ომის შემოქმედნი - ბოროტმოქმედები და დამნაშავეები, რომელთა უმეტესობა დღემდე არც კი გასამართლებულა. პირიქით, დამაარსებელი და ერთ-ერთი იდეოლოგი მხედრიონისა, სამხედრო-დანაშაულებრივი ორგანიზაციის, რომლის კისერზეც გახლავთ 1991 წელს ხელისუფლების დამხობა, 1991-1993 წლებში საპროტესტო მიტინგების დახვრეტა თბილისში და სამეგრელოს მშვიდობიანი მოსახლეობის ძარცვა და ფიზიკური ანგარიშსწორება - ჯაბა იოსელიანი მისი გარდაცვალების შემდეგ, 2003 წლის მარტში დიდი პატივით იქნა დაკრძალული დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში. ჩვენ ვთვლით, რომ ამ ნაბიჯით მოხდა მისთვის სიცოცხლეში ჩადენილი დანაშაულების ჩამორეცხვა და რეპუტაციის ხელოვნური აღდგენა, რაც მიუღებელია და უფრო მეტიც - წარმოადგენს დანაშაულს ერისა და ქვეყნის წინაშე.
ჩვენ, საქართველოს მოქალაქეები, ვთვლით, რომ ეს გაუზრებელი თუ კარგად გააზრებული ნაბიჯი გახლავთ უდიდესი სირცხვილი ჩვენი ქვეყნისთვის. ალბათ არსად მოიძებნება ქვეყანა, სადაც ბოროტმოქმედს, წარსულში ძარცვისა და მკვლელობისთვის ნასამართლევს, კანონიერი ხელისუფლების დამამხობელს და ასობით უდანაშაულო ოჯახის გამამწარებელს ასეთი პატივით მიუჩენდნენ ადგილს მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში. მიგვაჩნია, რომ ლადო ასათიანის, თედო რაზიკაშვილის, ეკატერინე გაბაშვილის, იროდიონ ევდოშვილის, იეთიმ გურჯის, პაოლო იაშვილის, დუტუ მეგრელის, შიო მღვიმელის, დემნა შენგელაიას, ტერენტი გრანელის, იოსებ ყიფშიძის, თედო ჟორდანიას, სიმონ ყაუხჩიშვილის, ნიკო კეცხოველის, სერგი მაკალათიას, ვასო გოძიაშვილის, ელენე ახვლედიანის, დოდო აბაშიძის და სხვა ღირსეულ მამულიშვილთა გვერდით ბოროტმოქმედისა და ქვეყნის მტრის ადგილი არ არის, მეტიც - ჯაბა იოსელიანის საფლავის არსებობა დიდუბის პანთეონში იქ დაკრძალულ მამულიშვილთა, აგრეთვე სამოქალაქო ომის დროს მხედრიონის მიერ უდანაშაულოდ დახოცილ ადამიანთა სულების შეურაცხყოფაა.
დღეს ჩვენ ვქმნით ჩვენი ქვეყნის თანამედროვე ისტორიას. ეს უკანასკნელი კი ისეთი რამაა, შეცდომებს - გაუაზრებელსაც და მითუმეტეს გააზრებულს არავის პატიობს. ჩვენი მომავალი თაობა ჩვენ არ გვაპატიებს ისტორიის აბუჩად აგდებასა და უგულებელყოფას. ამიტომაც დღესვე უნდა გადავდგათ ისეთი პრევენციული ნაბიჯები, რომელიც ჩვენ და ჩვენს შვილებს მომავალში სავალალო შედეგებს ააცილებს. ვთვლით, რომ ჯაბა იოსელიანის საფლავის არსებობა დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში სწორედაც რომ ისტორიის აბუჩად აგდება და უგულებელყოფაა, ამიტომაც ყოველი შეცდომა მაშინვე უნდა გამოვასწოროთ, როცა ამის შანსი მოგვეცემა.
ჩვენ მოგიწოდებთ, რამეთუ გვაქვს ამის უფლება - იფიქროთ ისტორიაზე და იზრუნოთ მავნე სიმბოლოებისა და სტერეოტიპების ამოძირკვაზე. მოვითხოვთ, რომ ჯაბა იოსელიანის ნეშტი დაუყონებლივ იქნეს გადასვენებული დიდუბის პანთეონიდან და დაიკრძალოს იქ, სადაც ამას ოჯახი ჩათვლის საჭიროდ. გთხოვთ, გამოყოთ სპეციალური მუშა ჯგუფი, რომელიც უზრუნველჰყოფს აღნიშნულის განხორციელებას.